Wykonawcy

Anna Depenbusch

Rzadko zdarza się, by nowy rok w popowych Niemczech zaczął się tak radośnie i zaskakująco jak rok 2011. W styczniu ukazała się płyta Die Mathematik der Anna Depenbusch (Matematyka Anny Depenbusch). Dzięki temu albumowi Anna Depenbusch z miejsca dała się poznać jako szansonistka wielkiego formatu, pełna polotu, lekkości i głębi. Teksty i muzykę napisała dla siebie sama. Płyta Die Matemathik jest zdecydowanie czymś więcej niż tylko zwykłą pożywką dla szarych komórek. To porywający film dla uszu - bogato zaaranżowany i wymyślnie wyprodukowany. Na trans- VOCALE Anna Depenbusch zagra sama. Na fortepianie. Bez zbędnych kabli i podwójnego dna. Tylko jej głos i wielki, tajemniczy instrument pełen dźwięków już odkrytych i tych czekających na odkrycie. Żadnej miarowości w uchu, żadnej regularnie tykającej perkusji, żadnej dynamiki grupy. Tylko jej oddech, jej piosenki i dosyć późno pokochany, zaczarowany instrument.

Szymon Zychowicz

Artysta Kabaretu Czarny Kot Rudy Teatru Polskiego w Szczecinie. Pochodzi z Koszalina, gdzie współtworząc pod czujnym okiem Bartosza Brzeskota (Kabaret Rafała Kmity) Noce Kata, debiutował w Teatrze Propozycji DIALOG. Od 1994 roku (przez osiem kolejnych lat) był artystą krakowskiego kabaretu Piwnica pod Baranami. Album Po prostu to debiut solowy Szymona Zychowicza. Jest to synteza dwudziestoletniej już drogi artystycznej Zychowicza, który nie uronił nic z jej ważności, nie przeoczył niczego co istotne i prawdziwe. Album Po prostu to 13 utworów utrzymanych w klimacie tradycji gatunku piosenki poetyckiej w dojrzałych aranżacjach, wyśpiewanych charakterystycznym głosem.
Panie, Panowie, Szymon Zychowicz - Po prostu!

Caladh Nua (IRL) - New Irish Tradition

Ich ojczyzną jest Irlandia, a ich nazwa w języku irlandzkim oznacza bezpieczną przystań. Bez wątpienia dokładnie to oferuje swoją muzyką młody kwintet. Zespół Caladh Nua powstał w roku 2009 po licznych próbach zabarwionych czarnym piwem.

Niesieni wspólną wizją tego, jak obecnie powinna brzmieć współczesna muzyka tradycyjna, wykonują zarówno własne, jak i stare tańce i pieśni. Dzięki Eoin O Meachair mamy okazję poznać mocnego mężczyznę grającego na banjo. Już sam urzekający rytm tworzony przez niego, wspólnie z akordeonistą Derkiem Morrisseyem i Fiddlerem Paddy Tutty skutecznie pobudzi nogi do tańca. Colm O'Caoimh odnajduje się za to w grze na fortepianie, skrzypcach, aż po gitarę. Dla solistów zespołu jest ona bezpieczną przystanią, a wzruszające melodie wokalistki i dawnej mistrzyni irlandzkich skrzypiec Lisy Butler wspiera ciepłymi akordami.

Daniel Kahn & The Painted Bird (USA/D)

Daniel Kahn łączy ze sobą najpiękniejsze tradycje muzyki amerykańskiej i żydowskiej - amerykańskie piosenki folkowe sięgające tradycją do Woody'ego Guthrie lub Pete'a Seegera i żydowskie pieśni buntu. Jednocześnie Kahn interpretuje pieśni robotnicze

Brechta i Eislera, jakich Niemcy nie widziały od czasów Ernsta Buscha. To pieśniarz na barykadach w pełnym tego słowa znaczeniu. Kiedy Daniel Kahn razem ze swoim zespołem wykonuje pieśni, takie jak Arbetslozer Marsh (Marsz bezrobotnych) Mordechaja Gebirtiga lub Denn wovon lebt der Mensch (Człowieku, jak masz żyć?) Brechta, oczywistym staje się fakt, że nie słuchamy tu grzecznej, muzealnej kultury muzycznej, ale napisanej niegdyś dla ulic, nie dla teatrów, muzyki, która miała zmieniać świat. I że Daniel Kahn oraz jego muzycy w żadnym razie nie są skłonni, by z góry poddać się w walce o przegraną sprawę.

Ensemble DRAj (D)

Od ponad 10 lat Ensemble DRAj zajmuje się muzyką jidysz, trzymając się na uboczu powszechnie znanej ścieżki klezmerskiej. Trio odzwierciedla w swojej muzyce historie, o których opowiadają pieśni jidysz. Można nazwać ich świadkami minionego świata żydowskiego. Odchodząc od kultury pieśni, w której dominuje słowo, Ensemble DRAj sięga po głęboką muzykę z tekstem, która jednocześnie okazuje się być koncertową i ekstatyczną. Oryginalność każdej z piosenek wynika z muzycznych doświadczeń wszystkich trzech muzyków. Elementy muzyki klasycznej, współczesnej, bluesa oraz współczesnej klasyki w pełni oddają żydowską historię: Tu pojawi się lekko zwariowany motyw impresjonistyczny, tam znów odżyje drobny cytat z twórczości King Crimson, orientalny rytm taksim stanie się improwizowanym intrem, a chasydzki śpiew nigun przeistoczy się w scat.

Geoff Berner & His Klezmer Trio (CAN)

Geoff Berner jest jednym z najbardziej kontrowersyjnych odnowicieli muzyki klezmerskiej. Jest uszczypliwy, polityczny i sarkastyczny. Otwarcie przyznaje się do muzycznej spuścizny, jednocześnie bezlitośnie naruszając jej piękne fasady. Jego koncerty polaryzują, otwierając jednocześnie serca. Geoff Berner przenosi muzykę klezmerską z sal koncertowych z powrotem na ulicę. Prezentuje ją szorstko i brudno, na przemian śmiejąc się i płacząc. Sięga do tradycji, nie będąc jednak purystycznym. Na uwagę zasługują również występujący z nim muzycy - jego starzy towarzysze drogi: Diona Davies (skrzypce) i Wayne Adams (perkusja). Wspólnie należą do pierwszych, prawdziwych klezmerów.

Bubliczki (PL)

Zespół Bubliczki szuka swoich korzeni w tradycyjnej muzyce Kaszubów - mniejszości zamieszkującej północ Polski. Grupa spotkała się w roku 2007, by odnaleźć nową drogę do ukazania polskiej i kaszubskiej muzyki folkowej. Swoją muzyczną mieszankę tworzą z połączenia żydowskich tańców, bałkańskiego nieokiełznania, romskiej spontaniczności i swojej własnej, niepowtarzalnej muzyki. Sześciu muzyków z sześcioma różnorodnymi pomysłami muzycznymi, ale tylko jednym, wspólnym, kaszubskim tłem. Największym dotychczas sukcesem zespołu jest nagroda Radia Gdańsk za "Dokonanie Roku 2008" w kategorii Kultura i Nauka. Krótko mówiąc, Bubliczki są jednym z najbardziej innowacyjnych zespołów folkowych w Polsce, a koncertowo obiecują każdemu taneczne zakwasy w nogach.

Sandra Kreisler (D/A)

Ma głos jak aksamit i ciemny humor. Ciemny niczym dusza przedstawiciela automatycznych obieraczek do czosnku. Pochodząca z Wiednia wykonawczyni określa się mianem "Diseuse", czyli artystki kabaretowej, która wykonuje piosenki raczej mówiąc niż śpiewając. Jest mistrzynią w swoim fachu. Wielokrotnie nagradzana (m.in. nagrodą Lale Andersen w roku 2006), Sandra Kreisler jest artystką, która wciąż odnajduje się na nowo. Przełamując konwencjonalne granice utworów chanson, wzbogaca je niemieckim hiphopem lub muzyką popową. Jej teksty mówią o wolności w knajpie, o lęku, albo też zgoła o niczym. Odnosząc się do tradycji Kästnera, Tucholskiego oraz Brechta, którzy znani są jako przedstawiciele tak zwanej "liryki użytkowej", piosenkarka zaproponuje publiczności zupełnie nowe doznania słuchowe.

Martyna Jakubowicz

jest jedyną w swoim rodzaju wykonawczynią ballad, będących kompilacją muzyki folk, blues, rock, etno, jazz, poetyckiej, z często wyczuwalną nutą orientalną. Sama komponuje większość swoich utworów. Na stałe współpracuje z Andrzejem Jakubowiczem , który jest autorem większości tekstów.

Jej piosenki są ciepłe, delikatne i refleksyjne, oparte na kobiecych emocjach, uczuciach i potrzebach. Śpiewa o miłości, samotności, nadziei, szukaniu prawdziwej więzi ale i o życiu w bardziej psychologiczno-socjologicznych aspektach.

MARCIN KAJPER QUARTET

MARCIN KAJPER QUARTET - to grupa przyjaciół tworzących własną ideę muzyczną, opartą na wielu indywidualnych pomysłach. W ich repertuarze oprócz własnych kompozycji muzycznych można odnaleźć również standardy muzyki jazzowej w ciekawych aranżacjach. Wrażliwość i ekspresja muzyków będzie niezapomnianą podróżą i przygodą w nieznane...

Etta Scollo (I)

Żyjąca w Berlinie i na Sycylii Etta Scollo jest wraz ze swoimi muzycznymi dokonaniami w muzyce tradycyjnej jedną z najbardziej cenionych, włoskich artystek w Niemczech. Wielokrotnie nagradzana, między innymi nagrodą dla muzyki świata RUTH w roku 2007. Jej obecny repertuar porównać można do naszyjnika rzadkich pereł, które układają się na dekolcie kobiety niczym delikatne nastroje. Głos oraz intencję artystki prowadzi instynkt kierujący się ciągłą zmianą kursu - instynkt, który rozpościera się między rozbiciem i powrotem, przeszłością i teraźniejszością. Powstaje z tego całkiem nowa, osobista i świeża interpretacja muzyki, która idealnie nadaje się do tego, by wybrzmieć w wielkim pomieszczeniu sali koncertowej.

1884

Muzycy projektu 1884 pragną zwrócić uwagę na sięgające aż do teraźniejszości, tragiczne w skutkach konsekwencje podziału Afryki, które kształtują historię i losy afrykańskiego kontynentu do dziś. Na podstawie tych wydarzeń powstały piosenki do repertuaru grupy oraz album 1884. Muzycznie projekt porusza się w obszarach afro-beatu, highlife, R&B, m'balax, soulu, jazzu, hiphopu i salsy. Jednocześnie 1884 nawiązuje do brzmienia znanych na arenie międzynarodowej muzyków afrykańskich oraz muzyków afrykańskiej diaspory lat 70. i 80., jak Fela Anikolapo Kuti, czy Bob Marley, którzy zajmowali się w swojej twórczości kwestią (post)kolonializmu, niepodległości oraz samostanowienia, jak i do brzmienia południowo-afrykańskiego ruchu Anty Apartheid.

Mardi Gras.bb (D)

W twórczości tego zespołu z Mannheim nie słychać pochodzenia muzyków. Mardi Gras.bb porusza się bardziej niż pewnie w obszarach muzyki świata. Czy to blues, soul, funk, chanson, czy też balkabeat, grupa stawia na bogatą różnorodność, gwarantując dobry humor i zabawę w dowolnej sali koncertowej. Potężne combo instrumentów dętych lekkomyślnie rozbija się między loterią a życiem, między blaszanymi puszkami na rośliny a bombowym terrorem, między snem o kontenerze a masakrą w morskich głębinach. "Nowo-orleański atak groovu, rozbrzmiewający niczym wspólna sesja Captaina Beefhearta, Toma Waitsa, Dr. Johna und Willy'ego DeVille" wołają krytycy. My dopowiadamy, że to spektakularna muzyka taneczna, nijak nie dająca się zaszufladkować.

Sallie Ford & The Sound Outside (USA)

Sally Ford wraz z zespołem śpiewają przeciwko mainstreamowi, głośno pytając: "Co takiego uczyniliście muzyce?" Muzycznie poruszając się pomiędzy brzmieniem współczesnym a dźwiękami nieco przestarzałymi dokazują, raz dziko, raz łagodnie, od korzennego rocka, przez country, jazz i blues. Na pierwszy plan wysuwa się przy tym śpiew Sally Ford, która po mistrzowsku porusza się głosem od klasycznego śpiewu jazzowego po chrypiący blues. Na jednym oddechu jest ona w stanie zaśpiewać szorstko, a zarazem emocjonalnie i subtelnie. Pochodzący z Portland zespół w tym roku po raz pierwszy koncertuje po Europie, próbując podbić "Stary Świat". Z ich młodzieńczym ogniem i niezwykle lekką muzyką nie powinno się to okazać zbyt trudne.

Lao-Xao-Trio (VIE/D)

Lao-Xao-Trio uformowało się jesienią 2005 roku z wietnamskiej piosenkarki Khanh Nguyen, wiolonczelisty Dietharda Krause i gitarzysty Stefana Wehrenpfennig. Lao Xao (ang. "hubbub") może oznaczać zarówno "hałas i gwar" jak i "dźwięk i odgłos". Zespół całą swoją uwagę poświęca kreatywnemu opracowywaniu wietnamskiego folkloru. Przy pomocy reharmonizacji, improwizacji oraz dźwiękowych i rytmicznych eksperymentów, ludowe historie przerabione są muzycznie na nowo. W wyniku tego połączenia powstają dźwiękowe aranże w tempie rubato, okraszone chwytliwym groovem oraz interaktywną improwizacją.

Hadda Ouakki (Marokko)

Urodzona w małej miejscowości Zzawit n Ayt Ish'aq, rozpoczęła swoją piosenkarską karierę w późnych latach 60. jako Sheika w zespole prowadzonym przez Bennaceur Oukhouya. Od tego czasu już ponad czterdzieści lat podróżuje przez wysokopołożone i pokryte śniegiem wioski oraz miejscowości regionu Khenifra w południowym Maroku, śpiewając na tradycyjnych świętach i prywatnych uroczystościach. Chrypiąco-ognisty głos Hadda Ouakki oraz imponująca subtelność i precyzja, z jaką wykonuje prastarą, przekazywaną ustnie poezję Berberów, uczyniły ją jedną z najbardziej znanych i szanowanych przedstawicielek kultury Tamazight.

Jej mistrzowska umiejętność wyrażania codziennych trosk i nadziei w tradycyjnych pieśniach Tamazight, a przy tym zmiany barwy głosu począwszy od bardzo niskich tonów aż po przenikliwie wysoką barwę, uczyniły ją divą Atlasu Średniego.

Basia Stępniak-Wilk

Śpiewająca autorka i kompozytorka, artystka kabaretowa; lublinianka mieszkająca na stałe w Krakowie. W 1995 roku zadebiutowała w Piwnicy pod Baranami i kabarecie Loch Camelot, w którym do dziś występuje. W latach 1995-97 współtworzyła m.in. wraz z Januszem Radkiem, Grzegorzem Halamą, Robertem Kasprzyckim, Szymonem Zychowiczem i Kamilem Śmiałkowskim formację "Zielone Szkiełko".

Kryształowy głos, ambitne, wpadające w ucho melodie i świetnie napisane teksty sprawiły, że piosenki - "Bombonierka" (śpiewana wraz z Grzegorzem Turnauem) i "Słodka chwila zmian", a także "Futerko", "Bossa nova z Augustowa" (duet z Andrzejem Poniedzielskim) i "Wiośnie nie!" (duet z Wojciechem Mannem) znalazły się na wysokich miejscach ogólnopolskich i lokalnych list przebojów (Polskie Radio pr. III, Złote Przeboje, Radio Kraków, Radio Szczecin, Radio Akadera Białystok).

Bydgoszcz Klezmer Band

Bydgoszcz Klezmer Band powstał w 2011 roku. Ideą zespołu jest próba wymknięcia się z jasnych podziałów gatunków muzycznych poprzez fuzję stylów, takich jak: jazz, muzyka awangardowa, bałkańska czy współczesna kameralistyka. Podstawą do budowania niepowtarzalnych aranżacji są tematy tradycyjnej muzyki żydowskiej a głównym środkiem wykonawczym jest improwizacja. BKB to pięciu świetnie wyszkolonych instrumentalistów, którzy są laureatami kilkudziesięciu konkursów muzycznych rangi ogólnopolskiej oraz międzynarodowej. Kreatywność, spontaniczność, optymizm, wysoka wrażliwość oraz pełna garść energii to główne cechy, które łączą tych muzyków. W trakcie budowania repertuaru zależało im, aby stworzyć zróżnicowany oraz atrakcyjny dla publiczności materiał muzyczny... i udało się!!! Zespół podczas koncertów stawia przede wszystkim na czerpanie przyjemności ze wspólnego muzykowania, przez co buduje więź między wykonawcami a publicznością.

Kamil Wasicki

Kamil Wasicki (ur.23.06.1979 w Koninie)- poeta, kompozytor, śpiewający autor, gitarzysta, z zawodu realizator dźwięku. Laureat wielu festiwali i przeglądów m.in. 27. Międzynarodowego Festiwalu Bardów - OPPA 2009 gdzie otrzymał nagrodę Grand Prix im. Jonasza Kofty czy Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie, gdzie dwukrotnie w latach 2004 i 2006 zdobył nagrodę specjalną im. Wojciecha Belona...

Prezentuje na scenie w pełni autorskie utwory zarówno w warstwie literackiej jak i muzycznej. Są to wyjątkowo dojrzałe teksty pełne zręcznych metafor i odkrywczych skojarzeń połączone z wielką wyobraźnią muzyczną. To niezwykłe połączenie liryki z muzyką dostarcza naprawdę wiele poetyckich emocji.

11 kwietnia tego roku nakładem Agencji Fonograficznej Polskiego Radia pojawił się na rynku debiutancki album artysty pt: "Chwyć mnie za rękę". Patronat medialny nad płytą objeła "TRÓJKA" Program 3 Polskiego Radia.